Frankrijk, ideale trainingsplek van Belgische mountainbikekampioen Thomas Genon

  • © Christophe Laue - Crankworx

    © Christophe Laue - Crankworx

  • Thomas Genon - © Crankworx

    Thomas Genon - © Crankworx

  • © Ale Di Lullo - Crankworx

    © Ale Di Lullo - Crankworx

  • © Marc Genon

    © Marc Genon

  • © Marc Genon

    © Marc Genon

  • © Marc Genon

    © Marc Genon

Frankrijk, ideale trainingsplek van Belgische mountainbikekampioen Thomas Genon

Al sinds zijn 16e neemt Thomas Genon deel aan internationale competities en behaalt hij de ene medaille na de andere. In 2015 was de Luikse mountainbiker zelfs wereldkampioen. Hij verlegt steeds zijn grenzen, zowel in de Franse bergen als in het woestijnlandschap van Utah in de Verenigde staten, in een sport die bij ons nog niet zo bekend is: slopestyle mountainbiken. Een interview. 

- Al enkele jaren ben je één van de grote namen in het slopestyle mountainbiken. Waarom ben je met deze discipline begonnen? 

Fietsen is altijd mijn passie geweest. In slopestyle had ik gewoon zin. Ik ben nooit echt het type renner geweest dat kilometers op de weg ging koersen. Beetje bij beetje begon ik tricks en jumps te doen... Dat gaf snel zin tot meer. Wat ik zo leuk vind aan deze sport, is dat het een behoorlijk vrije discipline is. Het is bijvoorbeeld niet zoals motorcross. Het is geen race. Je bepaalt je eigen run, je eigen stijl, de tricks en jumps die je wil doen. Als renner was het voor mij de ideale discipline om mijn passie voor fietsen te combineren met een zeker vorm van vrijheid. 

- In 2017 was je de enige Belg die deelnam aan de Red Bull Rampage in Utah, een van de grootste freeride competities ter wereld. Hoe voel je je op zo’n moment?

Ik ben inderdaad vaak de enige Belg in de wedstrijden. Voor de start hebben we uiteraard wat schrik... we zijn ook niet compleet gek! We zijn bang voor blessures en doen er alles aan om heelhuids te finishen en het hele seizoen te kunnen rijden. De eerste keer dat ik deelnam, was ik 19 jaar. De Red Bull Rampage is ook iets anders dan wat ik normaal doe. Normaal doe ik slopestyle. Daar is de fiets kleiner, met wielen van 26 inch en maar één rem. Het lijkt eerder op een BMX en je kan er tricks mee doen. Red Bull Rampage is een wedstrijd freeride mountainbiken, een afdaling met wat grotere fietsen. Dat gaf mij dus stress, maar het is altijd een ongelooflijke ervaring. 

- Tegenwoordig zit je meestal in Frankrijk. Waarom train je daar? Welke voordelen heeft Frankrijk? 

Ik woon nog steeds in België, in Luik. Ik kom regelmatig naar huis om af en toe eens een pauze in te lassen. Maar het klopt dat ik veel in Frankrijk zit. Om te beginnen is het weer er beter, vooral in het zuiden. De sport is er ook populairder dan in België. In België ben ik een van de enigen. In Frankrijk staat de sport echt al veel verder. Er zijn meer oefenterreinen en met het mooie weer kunnen we er alle dagen trainen. Frankrijk is ook een groot land, met veel verschillende terreinen en landschappen, echt ideaal! 

- Waar train je het liefste? 

Momenteel in de Ardèche. Daar regent het het minste. Ik ga ook vaak in Lyon en de omgeving van Marseille rijden. Mijn keuze hangt vooral af van het weer, want we hebben op onze trainingen houten rampen nodig. Als het regent, kan ik dus niet trainen. Ik mountainbike het liefste in de vrije natuur, in een bosachtig landschap in de bergen, zoals de Vogezen in de zomer. Dat is echt een vredevolle plek waar je in alle rust kan trainen. 

- Sinds 2012 organiseren de Franse Alpen een etappe van het internationale mountainbikefestival Crankworx. Welke meerwaarde biedt de stop in Frankrijk in vergelijking met de andere etappes in Oostenrijk, Nieuw-Zeeland en Canada? 

De eerste jaren ging de etappe door in Les 2 Alpes en sinds twee jaar in Les Gets. Crankworx is een van de belangrijkste wedstrijden in het slopestyle mountainbiken. Het is leuk om daarvan een etappe te doen in Frankrijk. Ik voel me meer thuis in Frankrijk dan in pakweg Oostenrijk of een van de andere landen. Het doet goed om in een land te zijn dat mijn mentaliteit deelt. De woestijnen in de Verenigde Staten zijn bijvoorbeeld tof voor twee weken, maar ik zie me er ook geen maand blijven. 

- Wat wil je in 2018 bereiken ?  

Ik ben mijn carrière is op vrij jonge leeftijd begonnen. Ik heb lang geen tegenvallers gekend, maar in 2017 heb ik een zware blessure opgelopen die heel mijn seizoen heeft verpest. Nu voel ik me na enkele maanden competitie eindelijk weer goed op mijn fiets. In 2018 wil ik op datzelfde elan verdergaan en met die ingesteldheid moet alles normaal vlot verlopen. 

Meer informatie